Главная > Uncategorized > Ислом СПИД-ро аз байн мебарад

Ислом СПИД-ро аз байн мебарад

Чанд сол боз дар мавриди пешгирии СПИД, ки вабои аср номгузорӣ шудааст баҳсҳои давомдор сурат мегирад. Он чи вабоест, аз куҷо сар мезанад ва чи пайомадҳои нохушеро ба бар дорад? Яке аз роҳҳои асосие, ки ин вирус ба бадани инсон роҳ меёбад — ин наздикӣ бо зан ё марди гирфтори ин беморӣ мебошад.
Агар аз рӯйи таълимоти Қуръон ба ин мушкилот назар андозем, Худованд дар каломаш мегӯяд: «Ва ло такаррабуз-зино…». Яъне «ба зино наздикӣ накунед…». Фалсафаи ин наздикӣ накардан дар чист? Баъзеҳо бар ин назаранд, ки духтарон ҷойҳои маҳрамияташонро намепӯшонанд ва бо ҳамин нафаре ё гурӯҳеро ба зино наздик мекунанд. Мардоне, ки бо занони бегона «дӯстӣ» доранду хуфту хоб надоранд, ин ҳам наздик шудан ба зино мебошад.
Барои раҳоӣ ёфтан аз ин гуна беморӣ ва пешгирӣ кардани он каломи Худованд роҳҳои осонеро ба мо нишон додааст, ки яке аз онҳо никоҳ аст. Ҳар марди мусалмон метавонад як зан ё ду, се, чор зани ҳалолии худашро дошта бошад. Қуръон мегӯяд, ки агар вазъи иқтисодиятон хуб набошад, метавонед бо як зан қаноат кунед.
Имрӯз замоне фаро расидааст, ки аз Қуръон истифода намекунанд. Замоне, ки ҷиноятҳои қатл, дуздӣ, ришвахорӣ, қаллобию ҷаллобӣ, гаронфурӯшӣ ва бемориҳои наве ҳамчун саратон, сил, спид ва ғайра афзун гардида, сабаби ихтилолу ҷанҷолу ошӯб дар ҷомеаи башарӣ мегарданд. Ин падида мумкин аст бозорҳои ҷаҳониро фалаҷ кунад ва иқтисодро дар дунё ба вайронӣ барад. Фикру рӯҳи аҳли башарро муталотим гардонад, ки ҳамаи ин ҷиноятҳо натиҷаи тарбияти бади башарияти нодон ва тағзияи ҳарому носолим мебошад. Ин ҳамон ғизо ва тарбияти норовоест, ки сохтаи дасти башар аст ва барои ояндаи аҳли башар ва зиндагии дурусти онҳо ҳеҷ тадбире нашудааст. Он гоҳ фарёди узви башар баланд мешавад ва лаб ба эътирозу танқид мекушояд ва ба коинот фаҳш медиҳад, ки ин гуна бемориҳоро инсон аз куҷо оварда ва чаро дар ҷомеаи фавқи тамаддун ва бо ҳамаи такомулу тараққӣ, бозмонда ва эҳсоси аҷз мекунад, ки зиёни онро аз бемориҳои ҷисмӣ бузургтар ва муҳимтар талаққӣ мекунад. Ин ҷост, ки башарияти мутараққӣ бо ҳамаи техникаҳо ва лабараторияҳо ҳайрон мемонад ва намефаҳмад чӣ кунад ва чӣ чорае андешад!
Ба унвони мисол, дониши рӯз хуб ташхис додааст, ки касалии СПИД аз ҳамҷинсбозӣ ва бемориҳои «сӯзок»-у «сифлис» аз зино, наздикиҳои ҳаром, олудагиҳо ва нопокиҳо ба вуҷуд меояд, ки решаи ин мафосидро Ислом ҳаром донистааст.
Мутаассифона, аз камии дониш ва набуди огоҳӣ нафароне ба бемориҳои мухталифи омезишӣ бештар олуда мегарданд ва ба мафосиди ахлоқӣ ва гуноҳони зиёдтар доман мезананд ва ҳеҷ таваҷҷӯҳе ба оқибати он надоранд.
Яке аз проблемаи иқтисодие, ки Тоҷикистони моро фарогир аст, ин набудани ҷойҳои кори холӣ мебошад, ки мардум бо ин сабаб ба дигар кишварҳо муҳоҷир шуда, солҳо онҷо мемонанд. Ва барои поин фаровардани нафси шаҳвонияшон ба зино даст мезананд. Қуръон дар ин бора, яъне издивоҷ бо зани ғайри мусалмон чунин овардааст: «Имрӯз барои шумо покиҳо ҳалол қарор дода шудааст ва ҳамчунин таъоми Аҳли китоб бароятон ҳалол аст ва низ таъоми шумо барои эшон. Ва занони покдомани боимон ва занони покдоман аз касоне, ки пеш аз шумо ба онон китоб дода шуда (яҳуд ва насоро) ҳаргоҳ маҳрияҳояшонро бидиҳед дар ҳоле ки покдоман бошед на зинокор ва на дӯстгиранда, (барои шумо ҳалол аст)» (Сураи Моида, ояти 5).
Ҳеҷ дастуре аз дастуроти исломӣ, хилофи сиришти инсонӣ нест. Дар ривояте мехонем: «Дастури шариат ҳамон дастури ақл аст ва дастури ақл ҳамон дастури шариат».
Ислом агар мегӯяд намоз гузоред, барои ин аст, ки ниёиш танҳо василаи иртиботи инсон бо офаридгораш мебошад.
Ислом агар ба рӯза гирифтан дастур медиҳад, то мусалмон ба андешаи гурӯснагону ташнагон низ бошад.
Ислом агар мегӯяд рибо ҳаром аст, чун рибо бадтарин шакли муомила аст, ки яке аз муҳимтарин омили бӯҳрони кунунии ҷомеаи башарӣ, натиҷаи рибохорӣ аст.
Ислом агар мегӯяд зино ҳаром аст ва зинокор бояд бо шадидтарин ҷазо муҷозот гардад, ба хотири он аст, ки зино бунёди муҳимтарин рукни иҷтимоъро, ки хонавода аст, аз ҳам мепошад.
Хулоса, ислом ҳамон оинест, ки тамоми хусусиятҳо ва хислатҳои барои як ҷаҳонбинии хуб ва олӣ тасаввуршавандаро дорад. Пас, метавон бо ёрмандии аркони Ислом аз тангнои печидаву мазбути дилхоҳ вабои аср, бахусус СПИД берун раст.

Аҳлиддини САЛИМПУР

Advertisements
Рубрики:Uncategorized
  1. Комментариев нет.
  1. No trackbacks yet.

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: