Главная > Uncategorized > Дар бораи Ишқ

Дар бораи Ишқ

Дар бораи Ишқ
Ишқ рамзи хилқат ва офариниши коинот аст.
Ишқ сарчашмаи аслии вуҷуд ва ҷавҳар ва бунёди ҷаҳонӣ аст.
Ҷунбу ҷӯш ва шӯру шавқ, рӯшноии саросари олами вуҷуд ва ҷаҳони ҳастӣ аз партави ишқ аст.
Танҳо ба роҳи ишқ бояд рафт, ки он халлоқ ва ҳунарофарин аст.
Ғараз аз омадан ба ин дунё ишқварзӣ аст.
Ошиқон дар раҳи ишқ ва ишқбозӣ аз ҷону сар гузаштаанд. Онон худпарастиро фидои ишқ кардаанд.
Ҳар киро ишқ нест, ӯ зинда нест.
Аз «Ёдгори биҳишт»

Дар бораи зан
Зан зеботарин, боарзиштарин ва охирин ҳадяи осмонӣ аст. Вай махзани асрори хилқат аст.
Ибодат ва бандагии Худо бояд аз бандагии модарон шурӯъ шавад.
Ҳуруфи сарнавишти башарият дар шири модарон ниҳон аст.
Зан фариштаи Адолат аст.
Як сарриштаи саодати зиндагӣ дар дасти зан аст.
Ҳамаи мардон барои осоиш ва саодати худ ниёзманд ба занонад.
Зан қабл аз ҳама нардбони уруҷи инсоният аст.
Зан на танҳо гули баҳории иҷтимоъ ва ё парваришдиҳандаи занон ва мардони арҷманд аст, балки намунаи комили камол аст.
Аз як сӯй зан мазҳари табиат ва шоҳкорҳои Худованд аст, балки аз сӯйи дигар холиқи зебоист.
Аз «Уруҷи инсоният»

Дар бораи марг
Зиндагӣ дам ба дам пеш меравад ва марг ҳамеша ҳамроҳ бо ӯст.
Эҳсосоти мо дар баробари Марг нотавон аст.
Марг идомаи роҳи зиндагӣ аст ва зиндагӣ идомаи роҳи марг аст. Ҳар чӣ оғоз дошта бошад, саранҷоме низ дорад.
Марг ҳалокат нест, балки фатҳ ва гушоиш аст. Ҷое ки Марг аст, зиндагӣ он ҷост. Фано аз бақо ва бақо аз фаност.
Одамӣ ҳамеша аз марг ваҳшат доштааст ва бад-ин иллат, арзиши зиндагиро фаромӯш кардааст.
Агар марг набуд, дунё пур аз бадӣ ва фоҷиаҳо мешуд. Марг аст, ки ба ин дунё зиндагӣ бахшидааст.
Ҳастиро набояд ба нестӣ дод ва агар додӣ, дар ҳақиқат маргро куштаӣ.
Аз «Чеҳраи зишт бо фазилати зебо»
Дар бораи фарҳанг
Агар инсон ояндаи инсон аст, дар он сурат иштибоҳ нахоҳад буд, агар бигӯем: фарҳанг дар батни фарҳанг аст.
Ҳамаи мардум ба таври ғаризӣ ва фитрӣ дорои рӯҳия ва тамоюли зидди иҷтимоӣ ва зидди фарҳангӣ ҳастанд.
Ҳамаи фарҳангҳо ва ҷавомеъ дар баробари соири фарҳангҳо ва соири ҷавомеъ худро беҳтарин медонанд ва ин амр решаҳои равонӣ дорад.
Таърих нишон додааст, ки андешаҳои «нажоди асил», «фарҳанги асил» ва андешаҳои мушобеҳ ба хотири огоҳӣ ва шуури нокофии ҷомеа ба вуҷуд омадаанд.
Таассуб нисбат ба фарҳанги хеш пояҳои фарҳанги худро вайрон мекунад.
Афрод таассуби худро навъи огоҳӣ нисбати фарҳангашон медонанд, вале намедонанд, ки ин андешаи таассуб охирин андешаи инсонӣ нест.
Баъзе аз афрод … чизеро ҳақиқат медоданд, ки наслҳои оянда онро хато маҳсуб хоҳанд кард… Бояд мунтазири тағйир ва такмил дар оянда низ буд.
Трожедии ҳамаи тамаддунҳои бузург дар он аст, ки ба маҳз ин ки фарҳангҳо рушд карданд ва ба мизони зиёде тавсеа ёфтанд, усулу иртибот ва озодии иртиботро байни фарҳангҳо таҳти шуъои худ аз байн мебурданд ва ин қатъи иртибот ба василаи фарҳангҳои ғолиб бар фарҳангҳои таҳти шуъои худ муҷиби марги онҳо хоҳад буд.
Аз «Фарҳанг дар батни фарҳанг»

ЛУҚМОН

Реклама
Рубрики:Uncategorized
  1. Комментариев нет.
  1. No trackbacks yet.

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: